ความรักไม่ได้สวยงามเหมือนบทกวี
posted on 15 Aug 2011 03:02 by talanumkun
...ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกเช่นไร...
ฉันรู้ว่าแววตาคู่นั้นที่ฉันเคยเห็น มันต้องมีน้ำตา
ทนหน่อยนะ...พยายามหน่อยนะ อีกไม่นานเธอจะผ่านมันไปได้
ฉันเองก็จะพยายามเหมือนกัน จะไม่ทำให้เธอต้องรู้สึกแย่ต่อไปอีกแล้ว
จะไม่มองว่าตัวเองเก่ง เหนือกว่าใครบนโลกใบนี้
คิดว่าตัวเองจะคุมความรู้สึก คุมกิเลสภายในใจตัวเองได้
ท้ายที่สุด...ฉันก้อทำเราทั้งหมดเจ็บปวดเหมือนกัน
..ไม่ต้องก่นด่าตัวเอง ว่าเลว ว่าชั่วแค่ไหน..
เพราะถ้าให้ด่า ให้ประนาม ให้คนบนโลกใบนี้ที่มีศีลธรรมมอง
ฉันกับเธอ ก้อเลว ชั่ว ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก
แต่มันแค่ความรู้สึก ความอ่อนไหวในหัวใจ
แต่เชื่อไว้เถอะว่า---ถ้าหากเราตายไป เราไม่ปืนต้นงิ้วมีหนามหรอก
...เธอไม่ต้องกลัวนะ...
...เธอบอกว่า เคว้งคว้าง แปลก ๆ กับความรู้สึกตัวเอง..
ฉันไม่ได้ต่างกับเธอเท่าไหร่เลย รู้บ้างมั้ย
ฉันเคยบอกกับเธอว่า ถ้าเธอมาชวนฉันไปตายด้วยกัน
...ฉันก้อจะไป..
ฉันพยายามทำตัวเองให้มีความสุขในทุก ๆ วัน
และก้อขอให้เธอพยายามทำตัวเองให้มีความสุขในทุก ๆ วัน
เพราะอะไรนะเหรอ...ฉันเป็นห่วงเธอ แคร์เธอ
แต่เธอก้อไม่พยายามยอมรับ ไม่พยายามเข้าใจ
ณ ตอนนี้ ณ วันนี้ เวลาตีสอง 48 นาที นี่
ฉันยอมแพ้ต่อโชคชะตาแล้ว
อยากจะลิขิตให้ฉันเป็นยังไงในอนาคต ก็ตามเวรตามกรรมเถอะ
ฉันไม่อยากให้เธอลืมฉันเลย
แต่ถ้าเธอยังไม่ลืมฉัน ยังไม่เลิกคิดถึงฉัน ยังไม่เลิกรักฉัน
คนที่เจ็บปวดก็จะเป็นเธอ และก็เป็นแฟนของฉันด้วย
